Zmniejszenie częstości występowania cukrzycy typu 2 poprzez interwencję Lifestyle lub Metformin czesc 4

Do tego czasu uzyskaliśmy dowody skuteczności na podstawie 65 procent planowanych osób-lat obserwacji. Aby utrzymać poziom błędu typu I równy 0,05 dla istotności w parach porównań ryzyka cukrzycy między grupami, z korektą dla powtarzających się analiz pośrednich, test sekwencyjno-sekwencyjny 18 dla grupy wymagał wartości P mniejszej niż 0,0159. W przypadku porównań par innych wyników zastosowano kryterium skorygowane za pomocą Bonferroniego o wartości P <0,0167. Projekt badania dostarczył 90-procentowej mocy, aby wykryć 33-procentową redukcję z częstości występowania 6,5 przypadków cukrzycy na 100 osobolat, z 10-procentową utratą obserwacji w ciągu roku. Czas do uzyskania wyniku oceniano za pomocą metod opartych na tabeli trwałości.19 Zmodyfikowane krzywe limitu dla produktu dla łącznej częstości występowania cukrzycy porównywano z zastosowaniem testu log-rank. Szacowana skumulowana częstość występowania w ciągu trzech lat i szacunek Greenwood błędu standardowego zostały wykorzystane do obliczenia liczby osób, które należałoby leczyć w celu zapobieżenia jednemu przypadkowi potwierdzonej cukrzycy w okresie trzech lat i związanej z tym 95-procentowej pewności interwał. Zmniejszenie ryzyka, niejednorodność warstw oraz interakcje między przypisaniami do leczenia a zmiennymi towarzyszącymi oceniano za pomocą regresji proporcjonalnych zagrożeń. Modele efektów stałych z założeniem błędów normalnie rozłożonych20 zostały wykorzystane do oceny różnic w czasie w zakresie masy ciała i stężenia glukozy w osoczu oraz hemoglobiny glikozylowanej w trzech grupach.
Wyniki
Badanie kohorty i dalsze działania
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka uczestników badania. W latach 1996-1999 losowo przydzielono 3234 uczestników badania do jednej z trzech interwencji (1082 do placebo, 1073 do metforminy i 1079 do intensywnej interwencji w stylu życia). Charakterystyka linii podstawowej, w tym wszystkie zmierzone czynniki ryzyka dla cukrzycy, była podobna wśród trzech grup badanych (Tabela 1) .12 Uczestnicy obserwowali średnio 2,8 roku (zakres od 1,8 do 4,6). Na zakończenie badania 99,6 procent uczestników było aktywnych, z czego 92,5 procent uczestniczyło w zaplanowanej wizycie w ciągu ostatnich pięciu miesięcy.
Przestrzeganie interwencji
Pięćdziesiąt procent uczestników grupy interwencji w stylu życia osiągnęło cel utraty wagi o 7 procent lub więcej do końca programu nauczania (w 24 tygodniu), a 38 procent miało utratę wagi co najmniej 7 procent w tym czasie z ostatniej wizyty; odsetek uczestników, którzy osiągnęli cel co najmniej 150 minut aktywności fizycznej na tydzień (oszacowany na podstawie dzienników przechowywanych przez uczestników), wynosił 74 procent w 24 tygodniu i 58 procent w czasie ostatniej wizyty. Zmiana diety była oceniana tylko na jeden rok. Dzienne spożycie energii zmniejszyło się o średnią (. SE) o 249 . 27 kcal w grupie placebo, 296 . 23 kcal w grupie z metforminą i 450 . 26 kcal w grupie, w której stosowano styl życia (P <0,001). Średnie spożycie tłuszczu, które stanowiło 34,1% całkowitej liczby kalorii na linii podstawowej, zmniejszyło się o 0,8 . 0,2% w grupach otrzymujących placebo i metforminę oraz o 6,6 . 0,2% w grupie interwencji w stylu życia (P <0,001). Odsetek uczestników, którzy przyjmowali co najmniej 80 procent przepisanej dawki badanego leku był nieco wyższy w grupie placebo niż w grupie otrzymującej metforminę (77 procent vs [hasła pokrewne: nortryptylina, cena monopolowa, aromatyzacja testosteronu ] [więcej w: jaka dieta na redukcje, octan glatirameru, afekt patologiczny ]