Wpływ czynnika stymulującego kolonizację granulocytów po intensywnym leczeniu indukcyjnym w nawrotowej lub opornej na leczenie ostrej białaczce cd

Uważa się, że dwukierunkowa wartość P mniejsza niż 0,05 wskazuje na istotność statystyczną. Zanim dane dotyczące randomizacji i wyników zostały ujawnione, kwalifikacja i możliwość oceny każdej sprawy zostały ocenione przez komitet oceniający składający się z jednego statystyka i pięciu uczestniczących lekarzy. Badanie zostało zatwierdzone przez komisję ds. Badania nowych leków w każdej instytucji. Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i kliniczna badanych pacjentów. Zarejestrowano sto ośmiu pacjentów. Było 67 pacjentów z ostrą białaczką szpikową, 30 z ostrą białaczką limfatyczną, 9 z powodu przełomu blastycznego z powodu przewlekłej białaczki szpikowej i 2 z ostrą białaczką wynikającą z zespołów mielodysplastycznych. Wiek pacjentów wahał się od 13 do 69 lat (mediana, 49). Było 46 mężczyzn i 52 pacjentki. Dziesięciu pacjentów zostało wykluczonych przez komitet oceniający przed ujawnieniem informacji o randomizacji. Jeden z 10 został błędnie zarejestrowany dwukrotnie przez różnych lekarzy, a w przełomie blastycznym wywołanym przewlekłą białaczką szpikową nie otrzymał przypisanego CSF granulocytów, ponieważ stwierdzono, że jego komórki białaczkowe reagują na czynnik, produkując 30 razy więcej kolonii niż bez lek na próbie kolonii białaczki in vitro. Dwóch z 10 odkryło, że w momencie randomizacji miał szpik hiperkomórkowy i ponad 1000 leukocytów na milimetr sześcienny. Jeden otrzymał aclarubicynę zamiast mitoksantronu. Jedna osoba otrzymywała metotreksat terapeutyczny dokanałowy (10 mg na metr kwadratowy na dzień) w dniach 5, 8, 12 i 15 po randomizacji z powodu białaczki oponowej. Czterech z 10 odkryto, że przed badaniem osiągnęli całkowitą remisję (mniej niż 5 procent blastów w szpiku), co narusza kryteria kwalifikowalności. Dlatego też można było ocenić 98 pacjentów, a ich cechy demograficzne i kliniczne przedstawiono w Tabeli 1. Nie było różnic statystycznych między grupami leczonymi pod względem wieku, płci, rodzaju białaczki lub stadium. Okazało się, że grupa leczona za pomocą CSF granulocytów otrzymywała więcej leków przeciwkurukowych niż grupa kontrolna podczas terapii indukcyjnej. W grupie granulocytów-CSF zmarło dwóch pacjentów z zakażeniem i dwóch z krwawieniem w ciągu 40 dni po randomizacji. W grupie kontrolnej cztery osoby zmarły na infekcję, jedną z krwawień, a dwie z infekcji i krwawienia w ciągu 40 dni.
Odzyskiwanie liczby neutrofili i leukocytów
Ryc. 1. Ryc. 1. Odzysk liczby neutrofilów do ponad 500 (lewy panel) lub 1000 (prawy panel) na milimetr sześcienny po terapii indukcyjnej. Dla lewego panelu P = 0,0002 przez uogólniony test Wilcoxona i 0,009 przez test log-rank, a dla prawego panelu odpowiednie wartości P wynoszą 0,0002 i 0,0091.
Figura pokazuje dni, w których liczba neutrofilów powróciła do wartości powyżej 500 i ponad 1000 na milimetr sześcienny. Odzysk do ponad 500 lub 1000 na milimetr sześcienny był znacznie szybszy w grupie leczonej CSF granulocytów niż w grupie kontrolnej (P = 0,0002 w uogólnionym teście Wilcoxona). Średni dzień, w którym liczba neutrofilów przekroczyła 500 na milimetr sześcienny, to dzień 20 po zakończeniu chemioterapii w grupie granulocytów-CSF i dniu 28 w grupie kontrolnej
[przypisy: zatrucie talem, matołectwo, olx skarszewy ]