Zmniejszenie częstości występowania cukrzycy typu 2 poprzez interwencję Lifestyle lub Metformin cd

16-lekcyjny program nauczania obejmujący dietę, ćwiczenia i modyfikację zachowania został zaprojektowany, aby pomóc uczestnikom osiągnąć te cele. Program nauczania, prowadzony przez menedżerów przypadku na zasadzie jeden do jednego w ciągu pierwszych 24 tygodni po zapisaniu, był elastyczny, wrażliwy kulturowo i zindywidualizowany. Kolejne sesje indywidualne (zazwyczaj comiesięczne) i sesje grupowe z kierownikami spraw zostały zaprojektowane w celu wzmocnienia zmian zachowań. Mierniki rezultatu
Pierwszorzędowym rezultatem była cukrzyca rozpoznana na podstawie corocznego doustnego testu tolerancji glukozy lub półrocznego testu poziomu glukozy na czczo, zgodnie z kryteriami American Diabetes Association z 1997 roku: wartość dla stężenia glukozy w osoczu 126 mg na decylitr (7,0 mmol na litr) lub więcej na czczo lub 200 mg na decylitr (11,1 mmol na litr) lub wyżej dwie godziny po podaniu doustnym glukozy w dawce 75 g.11. Oprócz pomiarów w skali półrocznej mierzono stężenie glukozy w osoczu na czczo, jeśli objawy sugerują rozwinięta cukrzyca. Read more „Zmniejszenie częstości występowania cukrzycy typu 2 poprzez interwencję Lifestyle lub Metformin cd”

Zmniejszenie częstości występowania cukrzycy typu 2 poprzez interwencję Lifestyle lub Metformin ad

Badanie miało odpowiedzieć na następujące podstawowe pytania: czy interwencja związana ze stylem życia lub leczenie metforminą, biguanidowym lekiem przeciwhiperglikemicznym, zapobiega lub opóźnia wystąpienie cukrzycy. Czy te dwie interwencje różnią się skutecznością. Czy ich skuteczność różni się w zależności od wieku, płci, rasy lub grupy etnicznej. Metody
Przeprowadziliśmy badanie kliniczne z udziałem osób w 27 ośrodkach, u których występuje wysokie ryzyko cukrzycy. Metody zostały szczegółowo opisane w innym miejscu 6, a protokół jest dostępny pod adresem http://www.bsc.gwu.edu/dpp. Read more „Zmniejszenie częstości występowania cukrzycy typu 2 poprzez interwencję Lifestyle lub Metformin ad”

Amerykański dylemat zdrowia. Vol. 1. Historia medyczna Afroamerykanów i problem rasy: Początki do 1900 r

Historia medyczna Afroamerykanów i problem rasy, pierwszy tom amerykańskiego dylematu zdrowia, jest ambitnym i żałośnie opóźnionym opus magnum. W nim Byrd i Clayton prezentują i analizują historyczne korzenie apartheidu, które charakteryzują doświadczenia zdrowotne czarnych Amerykanów. Ich teza jest jasna: tysiąclecie niesprawiedliwości medycznej spowodowało olbrzymie nierówności rasowe w opiece zdrowotnej. Aby zademonstrować ten punkt, autorzy przedstawiają obszerną kronikę ról ludzi pochodzenia afrykańskiego w medycynie. Nieustannie koncentrują się na powiązaniu kwestii opieki zdrowotnej z czarnymi oraz nadużywania praw człowieka i wolności politycznej, które nękały nasz naród niemal od samego początku. Read more „Amerykański dylemat zdrowia. Vol. 1. Historia medyczna Afroamerykanów i problem rasy: Początki do 1900 r”

Peptyd natriuretyczny typu B i ostre zespoły wieńcowe

W interesującym badaniu wartości prognostycznej peptydu natriuretycznego mózgu (typu B) u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi de Lemos i in. (Wydanie 4 października) nie dokonało dogłębnej oceny możliwego zakłócającego działania dobrze ugruntowanego markera prognostycznego, białka C-reaktywnego. Autorzy stwierdzili, że 2525 pacjentów dostarczyło próbki osocza do pomiaru peptydu natriuretycznego typu B, a także, że białko C-reaktywne zostało również zmierzone u 925 pacjentów. Autorzy podają, że analiza jednowymiarowa wykazała jedynie umiarkowanie silne powiązanie między poziomem peptydu natriuretycznego typu B a poziomem białka C-reaktywnego (r = 0,2, P <0,001). Później potwierdzili, że peptyd natriuretyczny typu B pozostawał istotnym niezależnym czynnikiem prognostycznym w wieloczynnikowej analizie regresji logistycznej dostosowanej do kilku innych niezależnych czynników prognostycznych, w tym poziomów troponiny I i odchylenia odcinka ST. Read more „Peptyd natriuretyczny typu B i ostre zespoły wieńcowe”

Wstrzymywanie sprawdzonego leczenia w badaniach

W swoim artykule redakcyjnym (20 września), Huston i Peterson omawiają wydarzenia w debacie na temat wstrzymania sprawdzonego leczenia w badaniach klinicznych. Niestety, redaktorzy, powołując się na zapis raportu telewizyjnego, w którym skarżący w toczącym się postępowaniu sądowym opisali swoje zarzuty, nie opisują dokładnie badań klinicznych nad schizofrenią przeprowadzonych na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles (UCLA). W badaniu UCLA, 2, które przeprowadzono w latach 1982-1993, pacjenci zgodzili się na przerwanie leczenia dopiero po osiągnięciu stabilizacji klinicznej i byli ściśle monitorowani. Oferowanie pacjentom ze stabilizowaną chorobą okres próbny bez leków w początkowym okresie choroby mieściło się w zakresie standardowej opieki i nie stanowiło wstrzymania sprawdzonego leczenia. W odpowiedzi na skargi złożone w 1991 r. Read more „Wstrzymywanie sprawdzonego leczenia w badaniach”

The Unfit: Historia złego pomysłu ad

Chociaż początkowo postrzegano ją jako grzech, masturbację wkrótce zaklasyfikowano jako chorobę. Teoria degeneracji wkrótce rozszerzyła się ze skupienia na masturbacji, aby objąć włóczęgostwo, przestępczość, biedę, szaleństwo i upośledzenie umysłowe. W 1857 roku lekarz Benedict Morel opublikował książkę, która postulowała kilka różnych przyczyn degeneracji, w tym alkohol, narkotyki, tytoń i skażony chleb. Morel zasugerował również, że kiła i gruźlica mogą prowadzić do degeneracji. Inni uważali, że degeneracja jest wynikiem czynników dziedzicznych. Read more „The Unfit: Historia złego pomysłu ad”

Porównanie doustnych i miejscowych kortykosteroidów u pacjentów z pemfigoidem pęcherzowym ad 7

Tę różnicę obserwowano konsekwentnie dla wszystkich badanych wyników: całkowitego przeżycia, kontroli choroby, występowania poważnych skutków ubocznych i czasu hospitalizacji. Ważne jest, aby rozważyć, czy niezaślepiony charakter badania mógł wpłynąć na nasze wyniki. Uważamy, że takie nastawienie jest mało prawdopodobne z kilku powodów. Po pierwsze, jest mało prawdopodobne, aby ogólne przeżycie, nasz główny punkt końcowy, mogło podlegać takiemu nastawieniu. Co więcej, odchylenie dotyczące drugorzędowych punktów końcowych jest również mało prawdopodobne, ponieważ większość z nich została oceniona półilościowo i nie była bezpośrednio zależna od subiektywnej oceny. Read more „Porównanie doustnych i miejscowych kortykosteroidów u pacjentów z pemfigoidem pęcherzowym ad 7”

Porównanie doustnych i miejscowych kortykosteroidów u pacjentów z pemfigoidem pęcherzowym ad 6

Ciężkie działania niepożądane odnotowano u 29 z 76 pacjentów z umiarkowaną chorobą w grupie prednizonowej (38 procent), w porównaniu z 25 z 77 pacjentów z umiarkowaną chorobą w grupie miejscowego kortykosteroidu (32 procent, p = 0,46) . Ciężkie działania niepożądane obserwowano u 51 z 95 pacjentów z rozległymi schorzeniami w grupie doustnie prednizon (54 procent), w porównaniu z 27 z 93 pacjentów z rozległymi chorobami w miejscowej grupie kortykosteroidów (29 procent, p = 0,006). Spośród 10 pacjentów z rozległym pemfigoidem pęcherzowym, u których choroba nie była kontrolowana w 21 dniu, ciężkie zdarzenia niepożądane wystąpiły u 5 z 9 pacjentów w grupie predysponującej doustnie, a 3 z 9 pacjentów w tej grupie zmarło, natomiast ani zdarzenie niepożądane ani śmierć nie wystąpiły u pacjenta z grupy miejscowego leczenia kortykosteroidami. Czas hospitalizacji
Tabela 3. Tabela 3. Read more „Porównanie doustnych i miejscowych kortykosteroidów u pacjentów z pemfigoidem pęcherzowym ad 6”

Wykrywanie mutacji APC w kale DNA u pacjentów z guzami jelita grubego ad 7

Wszystkie mutacje skutkowały kodonami stop (ciałami stałymi) bezpośrednio poniżej mutacji, jak wskazano po prawej stronie. Figura 4. Figura 4. Widmo mutacji APC zidentyfikowane pomiędzy kodonami 1210 i 1581 w DNA kałowym. Dwadzieścia siedem różnych mutacji zidentyfikowano wśród 26 pacjentów z pozytywnymi testami obcięcia białek cyfrowych. Read more „Wykrywanie mutacji APC w kale DNA u pacjentów z guzami jelita grubego ad 7”

Wykrywanie mutacji APC w kale DNA u pacjentów z guzami jelita grubego ad 6

Aby zwiększyć swoistość testu skracania białka cyfrowego i kontrolować błędy generowane przez polimerazę, uznaliśmy wynik testu za dodatni pod względem mutacji tylko wtedy, gdy skrócone białko o tej samej wielkości zostało zidentyfikowane co najmniej dwa razy spośród 144 reakcje przeprowadzone na każdej próbce. Analiza danych od pacjentów chorych na raka i kontrolnych
Ryc. 2. Ryc. 2. Read more „Wykrywanie mutacji APC w kale DNA u pacjentów z guzami jelita grubego ad 6”