Intensywna terapia insulinowa u chorych krytycznie chorych czesc 4

Aby zminimalizować możliwość uprzedzeń spowodowanych opóźnieniami w przeniesieniu pacjentów na stały oddział z powodu niedostępności łóżek, pacjenci byli uważani za gotowych do zwolnienia, gdy nie potrzebowali już wsparcia narządu życiowego i otrzymywali co najmniej dwie trzecie pacjentów. ich spożycie kaloryczne przez normalną drogę dojelitową. Wykorzystanie zasobów intensywnej terapii oceniono na podstawie skumulowanych wyników TISS-28 (suma wyników dziennych), wskazując całkowitą liczbę interwencji na pacjenta. Analiza statystyczna
Planowaliśmy zapisać 2500 pacjentów, aby badanie mogło wykryć bezwzględną różnicę w śmiertelności między grupami leczenia wynoszącą 5 procent wśród pacjentów pozostających na oddziale intensywnej opieki przez ponad pięć dni i 2 procent wśród wszystkich pacjenci intensywnie leczeni (poziom dwustronny alfa, <0,05). Przeprowadzono tymczasowe analizy ogólnej śmiertelności na oddziale intensywnej opieki w odstępach trzymiesięcznych, z przerwaniem granic (dwustronny poziom alfa, <0,01), tak aby umożliwić wcześniejsze zakończenie badania. Czwarta analiza okresowa wykazała, że leczenie konwencjonalne było gorsze, a badanie przerwano.
Zmieniono zmienne wyjściowe i wyjściowe z użyciem testu t Studenta, testu chi-kwadrat i testu U Manna-Whitneya. Korekta do sekwencyjnej analizy pierwotnej zmiennej wyniku (śmierć podczas intensywnej terapii) została przeprowadzona zgodnie z metodą Lan i DeMets. Współczynniki szans oszacowano na podstawie wieloczynnikowej analizy regresji logistycznej. Wpływ intensywnej insulinoterapii na czas zgonu oceniano za pomocą analizy Kaplana-Meiera i testu logarytmicznego Mantel-Cox. Pacjentów wypisanych żywcem ze szpitala uważano za przeżytych. Dane przedstawiono jako średnie . SD lub jako mediany z rozstępami międzykwartylowymi, o ile nie wskazano inaczej. Wszystkie analizy przeprowadzono na zasadzie zamiaru leczenia.
Sponsorzy badania nie brali udziału w projekcie badania, gromadzeniu danych, analizie lub interpretacji danych ani przygotowywaniu manuskryptu.
Wyniki
Badana populacja
W badaniu wzięło udział łącznie 1548 pacjentów. Charakterystyka kliniczna i demograficzna grup leczonych była podobna podczas randomizacji (Tabela 1) i nie było znaczących różnic w odniesieniu do opóźnienia w przyjęciu do oddziału intensywnej terapii, występowania niewydolności nerek, rodzaju operacji kardiochirurgicznej lub wskaźniki wcześniejszej cukrzycy i hiperglikemii w chwili przyjęcia.
Średnie spożycie kalorii niebiałkowych wynosiło 19,1 . 7,1 kcal na kilogram na 24 godziny w grupie leczonej konwencjonalnie i 18,5 . 7,5 kcal na kilogram na 24 godziny w grupie intensywnego leczenia (P = 0,2); najwyższe spożycie kalorii niebiałkowych w obu grupach wynosiło 24 . 10 kcal na kilogram na 24 godziny. Średnie spożycie azotu wyniosło 0,15 . 0,06 g na kilogram na 24 godziny w grupie leczonej konwencjonalnie i 0,14 . 0,06 g na kilogram na 24 godziny w grupie intensywnego leczenia (P = 0,3), a maksymalne spożycie azotu wyniosło 0,19 . 0,08 g na kilogram na 24 godziny w obu grupach.
Kontrola poziomu glukozy we krwi
Tabela 2
[przypisy: charakteropatia, aromatyzacja testosteronu, charakteropatia leczenie ]
[patrz też: tymoleptyki, gemfibrozyl, dieta po usunięciu wyrostka ]